IMF එනතෙක් බලා ඉන්නා,
නන්දලාල් කියන්නේ,
ලෝඩ් ඔෆ් ද බෙගර්ස්ද?
➖➖➖➖➖➖➖➖▪️
ලංකාව කියන්නේ හිඟන්නන් ජීවත් වූ රටක් නොවේය. මෑතක් වන තෙක්ම, කන්න බොන්න නැතත් ආඩම්බරකාර අලි පුපෙන් ජීවත් වූ ජනතාවක් සිටී රාජ්‍යයක්ය. ආක්‍රමණයන් හමුවේ පසුබැස පලාගොස් සැඟව සිට, තුවක්කු බයිනෙත්තු සන්නද්ද හමුදාවලට පවා එරෙහිව සටන් කළ වීරයන් සිටී රාජ්‍යයක්ය. මුල්ලේරියා සටන්, මාතලේ කැරළි, වෙල්ලස්සේ ඉතිහාසය, දුටුගැමුණු වලගම්බා කතා ඊට නිදසුන්‍ය.
එය, විජය සමඟ පැමිණි ආක්‍රමනිකයන් පිරිසක් වූ, පසුව මහා ජාතිය බවට පත් වූ, සිංහළ බෞද්ධ ප්‍රජාවට උරුම වූ අභිමානයක් පමණක් නොව, දෙමළ ජනතාවටද, පසුව ලාංකිකයින් බවට පත් වූ ඉස්ලාම් දහම අදහන ප්‍රජාවටද උරුමව තිබූ ජීවන රටාවක්ය. ඒ උන්ගේ හැටිය.
තුටු පඬුරු, වරදාන වරප්‍රසාද හමුවේ, රට ජාතිය පාවා දුන් බවට අතේ ඇඟිලිවලටත් අඩු පිරිසකගේ නම් ඉතිහාසයේ ලියැවී ඇත්තේ එබැවින්‍ය. සුද්දන්ගේ වතු වල වැඩ කරන්නට ඉන්දියාවෙන් වහලුන් ගෙන එන්නේ ඒ නිසාය. පාරවල් සෑදීමට එන්නේ නැති උන්ට බදු ගසන්නට සිඳුවූයේ ඒ නිසාය.
එමෙන්ම සුද්දා රටෙන් පිටව යන විට ජීවන රටාවෙන්, අධ්‍යාපනයෙන් හා ආර්ථික වශයෙන් ශක්තිමත් ආඩම්බරකාර කළු සුද්දන් පිරිසක් බිහිකර තිබුනද, සමස්ත ජනතාවම ඒ තත්වයට පත් කිරීමට නොහැකි වූයේද ඒ ආඩම්බර කම නිසාමය.
අනාගතය ගැන අවබෝධයක් තිබූ ජනතාව සුද්දාට පාඩමක් ඉගැන්විය යුත්තේ සුද්දාගෙන් උගෙන, උගේ ක්‍රමයටම බව තේරුම් ගෙන තම දරුවන්ට බටහිර අධ්‍යාපනය හා ජීවන රටාව හුරු කළද, ඒ පිළිබඳ අවබෝධයක් නොමැති පිරිස ආඩම්බර කම සමඟම ජීවත් වූයේ කිසි අවුලක් නොමැතිවය. ස්වෝත්සාහයෙන්ය.
නිදහසෙන් පසුවත් ඔවුන් ගොවිතැන් බතක්, දඩයමක්, තම ජීවීකාව කරගෙන, ගමේ පන්සලත් නඩුත්තු කරගෙන, දරුවන්ට අධ්‍යාපනයද ලබා දෙමින්, කිසිවකුටත් අත නොපා ජීවත් වූයේය. ඩී එස් සේනානායකගේ සුප්‍රසිද්ද කතාවක කියන්නේත්, ඒ ආඩම්බර ජනතාව ගැනය.
එසේනම් මෙවන් ජන සමූහයක්, සමාජයක්, සස්කෘතියක්, සියල්ල නොමිළේ බලාපොරොත්තු වන හිඟන මානසිකත්වයක් සහිත පිරිසක් බවට පත්කොට සහනාධාර පිරි රාජ්‍යයක් බවට පත් කළේ කවුරුන්ද?
ඒ වෙන කිසිවකුත් නොව, බලය වෙනුවෙන් ජාතිවාදය වපුරුවමින් ඉදිරියට ආ SWRD බන්ඩාරනායකය. 56 විප්ලවයෙන් බිහි වූයේ හීනමානය කරමත පටවා ගත්, ඉන්ගිරිසිය නොදත්, උගත් ගිරවුන් පිරිසක් හා හිඟන මානසිකත්වයක් සහිත ගොබ්බ සමාජයක්ය.
අදටත් මහපාරේ කෑ ගසන්නේ උන්ගේ දරු මුණුබුරු මිණිබිරියන්මය.
ව්‍යාපාර ජනසතු කරමින්, කිසිම සුදුසුකම් නැති උන් තම පාක්ෂිකයන් වීම හේතුවෙන් රජයේ රැකියා සඳහා මන්ත්‍රී චිට් වලින් පුරවමින්, එතෙක්, ටයි කෝට් ටොප් හැට් ඇඳි වචනයේ පරිසමාතර්තයෙන්ම මහත්වරුන් වූ පිරිසකගෙන් පිරී තිබූ ගෞරවනීය රාජ්‍ය සේවය, රෙදි බැනියන් අමුඩය අඳින, බුලත් විඩ හපන, මහ දවාලේත් කසිප්පු බොන, මහත්හොරුන්ගෙන් පිරි අපත මජර හොර ගුහාවක් බවට පත්වීම ආරම්බ වන්නේ ඒ යුගයෙන් අනතුරුවය.
එසේ රටට ජාතියට මෙන්ම මහා භාන්ඩාගාරයටද මහා බරක් වූ, ලක්ෂ 7 ක් පමණ වූ, නිකන්ම කන හිඟන්නන් පිරිසකගෙන් සමන්විතව තිබූ රාජ්‍ය සේවය, ලක්ෂ 15 ක් කළේ වෙනින් කවුරුවත්වත් නොව, ලෙනින්ලාගේ දහම වලව් පැලැන්තියෙන් පවත්වාගෙන ගිය, ඩෝප් මරගාතේ බන්ඩාරනායකගේ පිටිපස්සෙන් ආ ඩී ඒ රාජපක්ෂ උන්නැහේගේ නාහෙට නාහන කොලු ගැටයාය.
පෝර නොමිළේ ලබා දී හා ගොවි ණය අහෝසි කරමින්, මඩ සෝදා ගත් කළ හවසට කටුකම්බි ෂොට් එකකින් සප්පායම් වී රජුන් වගේ උන් ගොවියෝ, අමුඩෙත් රජයෙන් ඉල්ලන හිඟන්නත් බවට පත්කලේත් උන්නැහේමය.
ඊළඟට සාමාන්‍ය ජනතාව හා ශිෂ්‍ය ප්‍රජාව හිඟන සමජයක් බවට පත් කරන්නේ, විවෘත ආර්ථිකයෙන් රටේ ආර්ථිකයේ විප්ලවයක්ද සිඳුකල ජේ ආර් උන්නැහේය. සල්ලි තියෙන එකාටත් පාසල් අච්චු පොත් නොමිළේ දෙන්නත්, එතෙක් රජයේ ඉස්පිරිතාලවල බෙහෙත් ගැනීමට අය කළ මුද්දර ගාස්තුව ඉවත් කිරීමත්, මහපොල ශිෂ්‍යත්ව‍යත්, පටන් ගත්තේ උන්නැහේය.
සමස්ත ජනතාවම හිඟන මානසිකත්වයකට ඇද දැමූ ජනසවිය ව්‍යාපාරය (අද සමෘධි ව්‍යාපාරය..., ඇත්තටම මේක බොහෝ උන්ගේ ව්‍යාපාරයක් පමණක් නොව අන්ත දූෂිත මාෆියාවක් බවටද පත් වී අවසානය) අරඹන්නේ, ජේ ආර් උන්නැහේගේ අඩි පාරේම ගිය මහ ප්‍රේමේය. පොඩි ප්‍රේමේ බලේට ආවා නම් ගෑණුන්ට සනීපාරක්ෂක තුවායත් ආන්ඩුවෙන්‍ය.
මේ රට විනාශයට පත් කළේ වෙන කිසිවකුත් නොව මෙවන් 1/4 කන්නි හිඟන සංකල්ප හඳුන්වා දී ක්‍රියාත්මක කළ 1/4 කන්නි දේශපාලුවෝය. මුන් මේවා කලේ තමන්ගේ තිරිසන් අශාවන් වන බලය ලබා ගැනීමේ හා බලය පවත්වා ගැනීමේ තුච්ඡ පරමාර්තයෙන් කප්පම් ලෙස මිස, රට ආර්ථික වශයෙන් දියුණු කිරීමට නොවේ.
අද මුන් තමන්ගේ චන්දය ලබා ගන්නේ, මේවා දිගටම ඕනෑ නම්, තමුන් බලයට පත් කරන ලෙසට තර්ජනය කරමිනි.
මීට අමතරව ඇති හැකි පෞද්ගලික අංශයේ එකාත් ජීවත් වී ඇත්තේ සහනාධාර ලබමින් ආර්ථිකයට කෙලමින් බව, අද නියමිත මිළට නිශ්පාදන හා සේවා ලබා ගැන්මේදී නඟනා අඬෝවැඩියාවෙන් පැහැදිලිවම පෙනේ.
ඒ කියන්නේ සමස්ත රටවැසියාම 1956 සිට හුරු කොට ඇත්තේ හිඟන හා සහනාධාර මානසිකත්වයකටය. මේවා කරපු 1/4 කන්නියෝ අද වන විට බලය නැතිව හෝ මියගොස් සිටිනාතර විඳවන්නේ අද ජීවත් වන අපය.
අද අපේ රටේ ඇති ආර්ථික අර්බුධයට ප්‍රධානම හේතුව වෙන කිසිවක්ම නොව, ආර්ථිකයට කිසිඳු දායකත්වයක් නොදක්වන රාජ්‍ය සේවය, රාජ්‍ය ආයතන හා මේ හිඟන්නන් පිරිස නඩත්තු කිරීමය. ජාතික ආදායමෙන් වැඩිම ප්‍රතිශතයක් වැය වන්නේ මේ හිඟන්නන් පිරිසගේ වැටුප් දීමනා හා සහනාධාර සඳහාය.
ඉන්දියාවෙන් ගත් බිලියන හතරෙන් කරපු ලබ්බක් නැතිය. එය කා බී පැට්‍රෝල් ගහලා රෝන්දේ ගිහිල්ලාම අහවරය. රාජ්‍ය අංශය ප්‍රතිව්‍යූහගතකිරීමකට ලක්කරනවා යැයි කීවත් තාම ඒ ගැන හිතලාවත් නැතිය. සහන මිළට පෝර දීම් පෙර පරිදිම ක්‍රියාත්මකය. තව දුරටත් රවටා ගන්නේත් රැවටෙන්නේත් අපමය.
දැන් මහ හිඟන්නා IMF එකෙන් බිලියන 3-4 ක් එනකන් දෙසැම්බර් වෙනකන් බලාගෙන ඉන්නෙයි කියනවාය. උන්නැහේටත් හිඟාකනවාම හැර, ආයොජකයෙක් ගෙන ඒමේ හෝ සංචාරකයෙක් ගෙන ඒමේ කිසිඳු වැඩපිලිවලක් මේ දක්වා ඇත්තේ නැතිය. එවන් දිරිගැන්වීම් වැඩසටහන් කිසිවක් ඇත්තේ නැතිය. තාමත් තිබෙන්නේ එන එකාත් එලවා දමනා චක්‍ර ලේඛන හා නිළධාරීන්මය.
රජයේ සංවර්ධන යෝජනා ක්‍රම සියල්ල නවතා දමලාය. ආනයන වෙළඳාම කරපු උන්ට නැතිවෙන්නම ඇරලා අහවරය. මේවායෙන් ජීවත් වූ උන්ට කන්න වෙන්නේ මයියොක්කා වවලාය. පුප මහලා බඩ යන්නම දෙනවාය කියන්නේ මෙහෙව් ක්‍රියාවන්ටය.
රනිල්ට ගුහාවේ කෙලවර පෙනෙන ආලෝකය ඇත්තේ, ආලෝක වර්ෂ ගනනාවකින් එපිට ඇති කළු කුහරයක වෙන්නට ඇතිය. බොහෝ විට ඒ පේනවා ඇත්තේ පෘතිවියේ පිපිරීම වන්නටද පුලුවනය.
.
.
ඒ වගත් මෙසේය..
.
